Na koniec tygodnia mamy niespodziankę od wydawnictwa Astraia. Niedawno ukazała się w języku polskim książka Rolanda Eberleina
„Historia organów”
„Organy to aerofon (instrument dęty) składający się z piszczałek o pojedynczym dźwięku nastrojonych według gamy, zasilanych przez dmuchawę i uruchamianych przez klawiaturę”. Jest to definicja organów, którą w 1920 r. podał Curt Sachs.
Historia organów bez wątpienia obejmuje historię muzyki organowej. Jednak kompleksowa historia muzyki organowej jest nie mniej obszerna niż historia budowy organów; niemożliwe jest zrobienie obu razem w jednej książce. Dlatego ograniczam się do podania odniesień do poszczególnych utworów muzyki organowej i mam nadzieję, że uda mi się wzbudzić zainteresowanie lub przynajmniej ciekawość jednego lub drugiego czytelnika bardzo krótkimi charakterystykami muzyki i jej autorów. Z pomocą nazwisk kompozytorów, zainteresowany czytelnik może łatwo znaleźć muzykę w formie nut lub nagrań dźwiękowych i poznać ją grając lub słuchając jej.
Organy piszczałkowe, bardziej niż jakikolwiek inny instrument muzyczny, od zawsze fascynowały tych, którzy je oglądają i słuchają, o czym świadczy powszechne i funkcjonujące niemal od zarania miano króla instrumentów. Również ta książka powstała z fascynacji i podziwu dla tego niezwykle wszechstronnego instrumentu. Bardzo by mnie uradowało, gdyby moje zdumienie wielorakimi możliwościami przeobrażeń oraz uniwersalnością tego instrumentu i jego muzyki zaraziło również czytelników tej książki
Roland Eberlein Historia organów – Muzyczna Pasja